Naukowcy z laboratoriów NASA zajmujący się silnikami odrzutowymi wraz z przedstawicielami uniwersytetów z USA, Izraela i Chin wspólnie opracowali i zaprezentowali bezprzewodową transmisję danych i prędkości, bagatela, 2,56 Tbps.
Osiągnięcie takich prędkości wymagało całkowicie nowego podejścia do zagadnienia kodowania informacji w fali elektromagnetycznej. Dotychczas wykorzystuje się do przenoszenia danych spinowy moment pędu (spin, SAM). Do osiągnięcia tak wysokiej prędkości posłużono się zaś modulacją orbitalnego momentu pędu (OAM) fali radiowej w połączeniu z wykorzystaniem spinu. W pojedynczym sygnale udało się upakować osiem strumieni danych.
Co ciekawe ilość strumieni możliwych do upakowania dzięki połączeniu metod kodowania OAM i SAM jest nieograniczona. Oznacza to, że możliwy jest dalszy wzrost prędkości transferu danych bez potrzeby używania kolejnych częstotliwości radiowych.
Na razie testy prowadzone były na odległość jednego metra. Jednak wykorzystywana technologia powinna pozwolić dystans roboczy na poziomie 1 km. Co więcej nie ogranicza się wyłącznie do transmisji bezprzewodowej – na tym samym koncepcie można oprzeć przyspieszanie transmisji w przewodach optycznych.
Niestety na razie nie wiadomo, kiedy nowe metody przesyłu danych znajda zastosowanie komercyjne i tym samym trafią do naszych domów.
Źródło: Nature
na tym samym koncepcie można oprzeć przyspieszanie transmisji w przewodach optycznych. I znów pozostaniemy na łączach miedzianych hehe. Netia i Orange dostaną za parę miesięcy możliwości jak tu jeszcze Cu nie wymieniać na światłowody. Cóż dobre i to.