Dysk USB pozwala zapisywać kopie zapasowe na nośniku podłączonym bezpośrednio do komputera. NAS przyjmuje je przez sieć, dzięki czemu kilka komputerów może korzystać z jednego urządzenia. Wybór zależy przede wszystkim od liczby komputerów i sposobu, w jaki będą łączyć się z miejscem przechowywania kopii.
Dysk USB do kopii jednego komputera
Przy jednym komputerze dysk USB jest prostym rozwiązaniem: po podłączeniu wybiera się go jako miejsce zapisu w programie do tworzenia kopii zapasowych. W systemie Windows taką funkcję oferuje Historia plików, a w macOS aplikacja Time Machine.
Dysk musi być podłączony podczas zapisywania kopii. W przypadku laptopa odłączanego od stanowiska pracy kolejne kopie zapiszą się dopiero po podłączeniu dysku. Time Machine automatycznie wznawia wtedy harmonogram. Historię plików można uruchomić ręcznie albo poczekać na kolejne zaplanowane wykonanie kopii.
Po zakończeniu zapisu dysk można odłączyć i przechowywać osobno. Najpierw wysuwa się go za pomocą funkcji systemowej, aby system zakończył operacje na nośniku.
NAS do kopii kilku komputerów
Komputery połączone z siecią mogą przesyłać kopie na ten sam NAS. Na każdym komputerze konfiguruje się program do tworzenia kopii i wskazuje przeznaczone dla niego miejsce na NAS-ie.
Podczas zapisu kopii NAS musi być włączony, a komputer musi mieć dostęp do jego folderu przez sieć. Zgodność NAS-a z wybranym programem sprawdza się w dokumentacji producenta; szczególnym przypadkiem jest Time Machine.
Historia plików w Windows
Historia plików zapisuje kolejne wersje plików na dysku zewnętrznym lub w lokalizacji sieciowej. Obejmuje biblioteki użytkownika, między innymi Dokumenty i Obrazy. Folder przechowywany w innym miejscu można dodać do biblioteki, aby również znalazł się w kopii.
Konfiguracja znajduje się w Panelu sterowania, w sekcji System i zabezpieczenia → Historia plików. Opcja wyboru dysku pozwala wskazać podłączony nośnik USB albo lokalizację sieciową na NAS-ie. Po włączeniu Historia plików okresowo zapisuje zmienione pliki.
Time Machine na Macu
Time Machine obsługuje dyski zewnętrzne oraz serwery NAS, których producent deklaruje obsługę Time Machine przez SMB. Dokumentacja danego NAS-a powinna opisywać przygotowanie miejsca na takie kopie. Następnie w ustawieniach Time Machine na Macu wybiera się przygotowane miejsce na kopie.
Apple zaleca dysk na kopie o pojemności co najmniej dwukrotnie większej od pamięci masowej Maca: przykładowo 2 TB dla komputera z dyskiem 1 TB. Time Machine przechowuje kopie z różnych dat, a po zapełnieniu miejsca usuwa najstarsze. Przy włączonym szyfrowaniu do późniejszego odtworzenia plików potrzebne będzie hasło kopii.
Podczas przygotowywania zewnętrznego dysku Time Machine może poprosić o jego wymazanie. Jeśli na tym nośniku znajdują się potrzebne pliki, przed zatwierdzeniem wymazania należy zachować je na innym urządzeniu.
Pliki przechowywane na NAS-ie też wymagają kopii
NAS może jednocześnie przechowywać kopie z komputerów i pliki używane na co dzień. Jeśli zdjęcia zostaną skopiowane z komputera na NAS, a następnie usunięte z komputera, pozostaną tylko na NAS-ie. Aby zabezpieczyć je przed utratą całego urządzenia, kopię tych zdjęć zapisuje się poza nim. Sposób ochrony plików opisuje osobny poradnik o RAID i kopiach zapasowych NAS-a.