Musimy zauważyć, że każdy skrypt składa się z trzech części:

[Script Info] nagłówek, zawiera informacje o zasięgu globalnym, odnoszące się do różnych właściwości skryptu; w sumie jest ich 14, ale będziemy wpisywać tylko te,
które będą dla nas użyteczne. SubRip, niestety, nie wpisał najważniejszej wielkości PlayResY(X), dlatego dodamy ją później ręcznie.

[V4 Styles] definiuje style używane w skrypcie, może ich być oczywiście dowolna ilość. Składa się z dwóch sekcji:

Format: stanowi listę oddzielonych przecinkami właściwości, które odpowiadają odpowiednim wartościom w definicji stylów.
Na przykład : na drugim miejscu jest Fontname, oznacza to, że w każdym stylu na drugim miejscu będzie się znajdować nazwa czcionki. I faktycznie – spójrzmy na styl pierwszy poniżej: najpierw jest jego nazwa (Style1) a na drugim miejscu nazwa czcionki, czyli w tym wypadku Arial.

Style: ta sekcja zawiera nasze style, każdy w osobnej linii, każdy styl zawiera ciąg wartości, które odpowiadają tym z sekcji Format:
Tworzenie nowych styli jest opisane w dalszej części tekstu.

Zapamiętajmy, że zmieniając dowolną wielkość stylu, zmienimy sposób wyświetlania CAŁEGO tekstu w skrypcie, który z tego stylu skorzysta. Zamieńmy na przykład Arial na Times New Roman. Jeśli skrypt ma tylko jeden styl (SubRip zawsze tworzy tylko jeden styl), to cały tekst będzie teraz wripowany Times’em.

[Events] podobnie jak [V4 Styles] składa się z dwóch sekcji – pierwsza Format: definiuje, jakie parametry i w jakiej kolejności pojawiają się w sekcji drugiej, czyli Dialogue: O ile Style definiują tekst globalnie (odnosząc się do wszystkich linii, używających danego stylu), o tyle Zdarzenia (Events) opisują tekst lokalnie: po pierwsze definiują kiedy zaczyna się i kończy wyświetlanie danej linijki tekstu, po drugie – zawierają parametry i znaczniki, które nadpisują (override) style lokalnie.
Na przykład: styl formatuje cały tekst, który go używa, w taki sposób, że tekst jest wyświetlany u dołu ekranu (tak np. formatuje go SubRip) . Jeśli chcemy, by jedna linijka była wyświetlana u góry ekranu, to możemy albo stworzyć drugi styl, albo użyć znacznika {a6} w linii Dialogue:, który nadpisze odpowiednią właściwość stylu i dana linijka będzie wyświetlana u góry ekranu, mimo iż jest opisana stylem, który ma inne formatowanie.
Przykład podobny widać w powyższym skrypcie: zawiera on jeden styl (tekst prosty), ale na końcu znajduje się linia:
{\i1}Wybrałeś plik historycznyNNumer 12-1.{\i0}
która będzie pochylona (i=italic) właśnie przez stosowanie lokalnego znacznika {\i1}, który odnosi się tylko do tej linii. A tak swoją drogą, to znacznik kasujący {\i0} nie jest tu potrzebny, bo znaczniki odnoszą się i tak tylko do jednej linii.

Z powyższego tekstu powinniśmy zapamiętać, że jeśli np. chcemy sprawić, aby dany styl formatował tekst pogrubiony, to wystarczy w danym stylu zmienić odpowiednią wartość. A więc sprawdzamy:
Bold jest w

[V4 Styles]
Format: Name, Fontname, Fontsize, PrimaryColour, SecondaryColour, TertiaryColour, BackColour, Bold, Italic, BorderStyle, Outline, Shadow, Alignment, MarginL, MarginR, MarginV, AlphaLevel, Encoding

na ósmym polu w Format, więc w

Style1,Arial,18,65535,255,65280,0,0,0,1,2,4,2,30,30,5,0,238

trzeba na ósmym miejscu wpisać zamiast zera -1 (minus jeden).
Otrzymamy:

Style2,Arial,18,65535,255,65280,0,-1,0,1,2,4,2,30,30,5,0,238

Na pewno zauważyliście, że zamiast Style1 napisałem Style2. Dlaczego? Aby pokazać, jak łatwo można w ssa stworzyć nowy styl. Wklejamy teraz drugi styl pod pierwszym i otrzymujemy:

[V4 Styles]
Format: Name, Fontname, Fontsize, PrimaryColour, SecondaryColour, TertiaryColour, BackColour, Bold, Italic,

BorderStyle, Outline, Shadow, Alignment, MarginL, MarginR, MarginV, AlphaLevel, Encoding
Style: Style1,Arial,18,65535,255,65280,0,0,0,1,2,4,2,30,30,5,0,238
Style2,Arial,18,65535,255,65280,0,-1,0,1,2,4,2,30,30,5,0,238

Jeśli teraz przejdziemy do [Events] i w jakiejkolwiek linii Dialogue: napiszemy zamiast Style2 zamiast Style1, to tekst w tej właśnie linii będzie pogrubiony, np.:
Dialogue: Marked=0,0:00:12.24,0:00:14.44,Style2,Comment,0000,0000,0000, ( ?? null),OSTATNI\NLOT OZYRYSA
Jest to bardzo łatwy i wygodny sposób na szybkie formatowanie tekstu – tworzymy nowy styl a potem przypisujemy go wybranym linijkom tekstu. Polecam go o wiele bardziej niż stosowanie znaczników, takich jak {\i1}. No bo jeśli nie chcemy, aby tekst był pochylony? Musimy ręcznie usuwać wszystkie znaczniki. A gdyby tekst pochylony zapisany był tylko innym stylem? Wystarczyłoby zmienić jeden parametr.