W polu wyboru Video Source, naciskamy przycisk Browse – wskazujemy na nasz plik wejściowy *.d2v. W Stream type zaznaczmy ES (Video only).

Naciskamy przycisk Setting.

W zakładce Advanced ustawiamy:

Video source type: zależnie od typu filmu może być z przeplotem (Interlaced) lub bez przeplotu (Non-Interlaced). Jak to rozpoznać? Możemy uruchomić TMPGEnc i jak przystąpi do analizy, obraz w podglądzie będzie składał się z szeregu poziomych widocznych linii – to plik źródłowy jest z przeplotem. W przeciwnym przypadku jest bez przeplotu. W ponad 95% filmy na DVD w systemie PAL są bez przeplotu. Wyjątkiem są filmy z typowej kamery, np. Jack Ass The Movie czy Kasia i Tomek i filmy, nazwijmy je erotyczne. Z filmów kinowych przeplot mają np. Tańczący z Wilkami czy Independence Day.

W naszym przypadku ustawiamy Non-Interlaced (Progressive),
Field order:
dla filmów bez przeplotu: Bottom Fidel First (Field B);
dla filmów z przeplotem: Top field First (Field A),
Source aspect ratio (format obrazu pliku źródłowego): 16:9 Display (4:3 Display) – zawsze;

Dlaczego napisałem, że mamy zawsze ustawiać format 16:9 [4:3] Display? Przecież do dyspozycji mamy także 16:9 [4:3] 625 line (PAL)? Otóż format 16:9 [4:3] 625 line (PAL) jest przeznaczony dla plików źródłowych nagrywanych (przechwytywanych, np. za pomocą kamery video) w rozdzielczości PAL przeznaczonych do oglądania w trybie 16:9 [4:3]. 16:9 [4:3] Display jest plikiem źródłowym o rodzielczości, która nie jest (nie musi być tożsama z) rozdzielczością PAL ale ma format obrazu 16:9 [4:3] tak jak, np. DVD.

Zdecydowana większość DVD używa właśnie formatu 16:9 [4:3] Display a nie tak jak by można było oczekiwać 16:9 [4:3] 625 line (PAL). Jedyna różnica jaka będzie jeżeli ustawiamy 16:9 [4:3] 625 line (PAL) a nie 16:9 [4:3] Display będzie taka, że obraz wynikowy będzie miał większe czarne obrzeża, czyli użycie trybu 16:9 [4:3] 625 line (PAL) jako formatu pliku wejściowego będzie powodować delikatne zniekształcenie formatu obrazu pliku wynikowego.

Określenie dysku DVD jako 16:9 [4:3] PAL jest tylko potrzebne do tego aby mieć rozeznanie (np. w momencie zakupu) jaki jest format obrazu dysku i z jakim standardem wizji jest on zgodny. Sam dysk DVD zawiera pewne bity ustawiające (tzw. flagi), które informują odtwarzacz DVD, że powinien odtwarzać dysk w formacie PAL czyli odtwarzać go z właściwą prędkością oraz regulować rozmiar ramek i format obrazu zgodnie z tym formatem.

Oczywiście dla formatu 2.35:1 Anomrphic Wide Screen, Source aspect ratio ustawiamy także jako 16:9 Display.

Wartość aspect ratio możemy podejrzeć w DVD2AVI w oknie Information. Jeżeli DVD2AVI pokazuje 4:3 a IfoEdit raportuje 16:9 (lub odwrotnie) używamy wartości wskazanej przez IfoEdit.

Video arrange Metod: Full screen (keep aspekt ratio) – zawsze.

W zakładce Video ustawiamy:
Stream type: MPEG-2 Video
Size: 720 x 576 (PAL – zawsze)
Aspect ratio: 16:9 Display lub 4:3 Display
Frame rate: 25fps (PAL – zawsze)
Profil & Level: MP & ML
Video format: PAL
Encode Mode: Non-interlace (Interlace)
YUV format: 4:2:0
DC component precision: z zakresu 8 do 10bit (sugeruję używać wartości 9 bits)
Motion serach precision: z dostępnych opcji możemy się posłużyć Motion estimate setach (Fast) dającą bardzo dobre rezultaty poszukiwania ruchu i zarazem rozsądny czas działania encodera lub normal, high quality (slow), highest quality (very slow) – oczywiście najlepsze rezultaty w teorii daje opcja highest quality, ale czas obróbki filmu dla 2 przebiegów może sięgnąć ponad 20 godzin na dobrej klasy komputerze. W praktyce możemy korzystać z opcji Motion estimate setach (Fast). W przypadku odbiorników TV różnice pomiędzy poszczególnymi trybami są niezauważalne. Niektóre widać jedynie na dobrej klasy monitorach komputerowych i tylko w niektórych konkretnych przypadkach (kompresja mgły, ognia, itp.).

Wybór Rate control mode – czyli kontroli nad jakością, prędkością strumienia.

W przypadku, gdy dysponujemy płytą nagrywalną o określonej pojemności najlepszym rozwiązaniem wydaje się wybór algorytmu dwuprzebiegowego 2-pass VBR (VBR), oczywiście o zmiennej prędkości bitowej. Mamy wówczas pewność, że plik wynikowy będzie miał optymalną jakość dla oferowanej pojemności.

Maximum bitrate: ustawiamy w zależności od przepływności ścieżki audio, tak aby nie przekroczyć maksymalnej prędkości bitowej specyfikacji DVD Video (10,08Mb/s). W naszym przypadku ustawiamy 8Mb/s – w większości przypadków jest to bezpieczna wartość.

Minimum bitrate: ustawiamy na 400kb/s (lub pozostawiamy ustawienie domyślne 300kb/s), niektóre źródła sugerują wartość zero, ale w takim przypadku mogą pojawić się zniekształcenia (co nie znaczy, że muszą – zwykle się nie pojawiają) poziomu czerni – głownie odwzorowania dużych jej połaci w momentach przejścia z czerni w inny kolor, np. scena zaczynająca się od czarnego ekranu.

Max pass: 2 pass.

Average bitrate:

Zagadnienie wyznaczenia średniej prędkości strumienia obrazu wymaga wykonania pewnych obliczeń i zawsze obarczona jest błędem metody, czasami mniejszym, czasami większym. Postaram się zobrazować wyznaczanie Average bitrate na której bazuję w swoich projektach.

Wartością wyjściową zawsze jest pojemność nośnika do nagrania.

PN (Pojemność Nośnika) = 4700000000 bajtów (dla płyt DVD+R, +RW, -RW), dla płyt DVD-R możemy założyć PN = 4704000000 bajtów. Oczywiście sugeruję używanie tego typu nośników (DVD-R) gdyż oferują one dodatkową przestrzeń a są w tej samej cenie co nośniki DVD+R). Oczywiście jest to pojemność efektywna, w pełni możemy ją wykorzystać na nasze dane.

Następnie od tej wartości musimy odjąć objętość ścieżek danych, która będzie stała w procesie authoringu. Są to ścieżki napisów i dźwięku. Odejmujemy też dane zajmowane przez pliki vts_01.x/video_ts *.ifo, *.bup - 4 pliki.

AUDIO (rozmiar w bajtach) – jest to rozmiar przygotowanej przez nas wcześniej ścieżki audio formatu AC3,
SUBTITLE (rozmiar w bajtach) – plik zawierający napisy PL,
PLIKI (rozmiar w bajtach) – jest to rozmiar 4 plików vts_01.x/video_ts *.ifo, *.bup otrzymanych już po obróbce materiału wejściowego IfoEdit.

CONST – zakładamy też wartość stałą, będącą rezerwą miejsca na dodatkowe dane, które pojawią się podczas authoringu a związane są ze strukturą plików *.VOB. W pierwszym przybliżeniu CONST = 100000000 bajtów. Jest to wartość wyznaczona przeze mnie doświadczalnie. Oczywiście wartość ta jest indywidualna dla każdego filmu i określana jest głównie przez czas trwania filmu i rodzaj ścieżki audio (DD5.1, DD6.1, DD2.0, DTS, DTS ES).

Wartość ta generuje właśnie, tzw. błąd metody, ale możemy go całkowicie wyeliminować, korzystając z metody drugiego podejścia, oczywiście zajmuje to dodatkowy czas, ale przecież wciąż podążamy w kierunku jakości a nie prędkości. Eliminacji tego błędu poświęcę dodatkowy rozdział w dalszej części przewodnika.

MNO (Miejsce Na Obraz) obliczamy z następującego wzoru:

MNO = PN – AUDIO – SUBTITLE – PLIKI – CONST [bajt]

Posługując się przykładem naszego fimu, mamy:

MNO = 4704000000 – 439077632 – 3638440 – 188416 – 100000000 = 4161095512 [bajtów]

CZAS – czas trwania filmu – podawany w sekundach; CZAS = 7841 [s]*

*W naszym przypadku, o czym była mowa wcześniej, czas będzie trzeba obliczyć przez odjęcie od czasu trwania filmu wskazanego przez Power DVD, czasu trwania wyciętych napisów. Alternatywnie, możemy wczytać plik audio przygotowany do authoringu do jakiegokolwiek programu pokazującego długość audio AC3, chociażby do używanego przez nas delaycut. Czas trwania tego audio będzie tożsamy z czasem trwania filmu.

AVBR (Average bitrate – Średnia prędkość strumienia), obliczymy z następującego wzoru:

AVBR = Liczba całkowita [MNO / CZAS * 8 / 1000]

Mnożenie przez 8 wynika z faktu, że 1 bajt = 8 bitów, a w TMPGEnc AVBR podajemy w kilo bitach a nie kilo bajtach. Podział przez 1000 aby otrzymać wartość, która możemy bezpośrednio wpisać w pole Average bitrate TMPGEnc.

Po podstawieniu otrzymamy AVBR = 4245 kb/s

Aby każdorazowo nie wykonywać tych obliczeń, proponuję zautomatyzować ten proces pisząc, np. regułę w Excelu. Pozostanie wówczas tylko podstawianie danych dla każdego nowego projektu.

W zakładce GOP structure dla systemu PAL ustawiamy:

Numer of I picture In GOP: 1
Numer of P picture In GOP: 4
Numer of B picture In GOP: 2
Output interval of sequence header: 1
Zaznaczamy boxForce picture type setting i naciskamy przycisk setting.

W oknie Force picture type setting naciskamy Load i otwieramy przygotowany wcześniej plik TmpgTemplate.txt.

W tym momencie TMPGenc zamrze na dłuższą chwilę od kilkunastu minut do nawet 1 godziny w zależności od długości filmu jak i wydajności komputera. Nie należy zamykać TMPGEnc – zawsze wraca z tego stanu – należy tylko dać mu bardzo dużo czasu.

Po wgraniu template w lewym dolnym oknie pojawi się wykaz ramek, a u góry kolorami zostaną zaznaczone odpowiednie ramki. Naciskamy OK i przechodzimy do głównego okna MPGEnc.

Zakładkę Quantize matrix zostawiamy jak jest.

Mając kompletnie ustawiony TMPGEnc dla naszego projektu, naciskamy OK przechodząc do głównego okna programu.
Zapisujemy nasz projekt na dysku wybierając z menu File / Save Project.
Naciskamy START program zaczyna pracę.

Ponieważ na rezultat pracy TMPGEnc należy czekać od kilku do kilkunastu lub kilkudziesięciu godzin (w zależności od ustawień jakościowych i komputera), sugeruję skorzystać z opcji Batch Encode. Korzystając z tego trybu zyskujemy możliwość zaznaczenia kwadracika Zamknij komputer po zakończeniu pracy programu. Ustawiamy File / Batch Encode. Przyciskiem ADD wskazujemy nasz projekt. Po wczytaniu naciskamy RUN. Dodatkowo w tym trybie możemy podać kilka plików, które będą rekodowane po kolei. Efektem pracy programu będzie plik piraci.m2v