Specyfikacja opisuje w szczegółach, jak przygotować nośnik CD, aby można było z niego uruchomić komputer oraz precyzyjnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby móc umieścić na pojedynczym CD-ROMie wiele obrazów dyskietek bądź obrazów twardych dysków z utworzeniem listy takich obrazów i możliwością selektywnego wyboru każdego pojedynczego obrazu w wypadku uruchamiania komputera z napędu CD-ROM, zgodnego ze standardem IDE ATAPI bądź SCSI.

Możliwość uruchamiania komputera PC z napędu CD-ROM - w myśl specyfikacji - realizowana jest poprzez wykorzystywanie systemowego BIOSu komputera. Pozwala to na uniknięcie takich problemów jak np. konflikty zasobów czy też niewłaściwe użycie pamięci, jak to ma niekiedy miejsce w przypadku używania sterowników urządzeń. BIOS unika tych kłopotów i oferuje wiele dodatkowych opcji.
Możemy do nich zaliczyć:

• Możliwość uruchomienia różnych systemów operacyjnych poprzez dostęp do tzw. Boot Catalog, czyli folderu startowego CD-ROMu,
• Opcję konfigurowania napędu CD-ROM jako dysku twardego (jako C: bądź D:) lub jako dyskietki (jako A:).
• Możliwość zmiany w razie potrzeby liter istniejących napędów,
• Używanie istniejącej technologii BIOS (dostępu poprzez bloki logiczne) w celu dostępu do danych,
• Zgodność z wszystkimi aplikacjami dla DOS oraz Windows, które korzystają z funkcji INT13 (przerwania nr 13 zdefiniowanego w BIOSie).

Używanie BIOSu do uruchomienia komputera z napędu CD zapewnia istnienie odpowiedniego nagłówka systemowego zapisanego na płycie CD. Zgodność z istniejącym oprogramowaniem wymaga używania konwencji wywołań INT13, ale nie jest to bynamniej ograniczenie.
Oto niektóre nowe cechy:

• CD-ROM może zostać uruchomiony jako napęd A lub C,
• Jeśli CD-ROM startuje jako A, zawierać może obrazy dysków o pojemnościach 1.2 MB, 1.4 MB lub 2.88 MB,
• Jeśli CD-ROM startuje jako napęd A, istniejąca stacja dyskietek stanie się napędem B. Jeśli komputer posiada już napęd B, to "oryginalne" A będzie niedostępne,
• Jeśli CD-ROM startuje jako C, to zamienia on dysk C.

Zmiany wymagane są również w samym SETUPie BIOSu. W starszych komputerach można było spotkać takie na przykład opcje uruchamiania komputera:

• A:, następnie C:
• C:, następnie A:
• tylko C:

Obecnie wygląda to mniej więcej tak:

• A:, następnie CD-ROM, później C:
• CD-ROM, poźniej A:, następnie C:
• CD-ROM, później C:, następnie A:
• C:, później A:, następnie CD-ROM
• tylko CD-ROM

Jeśli użytkownik wybierze w SETUPie opcję uruchomienia komputera z napędu CD i jeśli podczas testów POST (ang. Power-On-Self-Test) BIOS wykryje obecność napędu CD-ROM, funkcja INT19 na zakończenie sekwencji POST będzie starać się załadować system operacyjny używając wcześniej zdefiniowanej w SETUPie sekwencji uruchamiania.

Aby tego dokonać, BIOS używa jednej z dwóch funkcji INT19:

1. Funkcja INT19 dla pojedynczego obrazu. Wykonywane są następujące czynności:
   • Uzyskiwanie dostępu do Booting Catalog (ang. katalog startowy) w nagłówku płyty CD (patrz rysunek poniżej),
   • Sprawdzanie obecności obrazu startowego na płycie CD,
   • Odczytywanie tzw. Initial/Deafult Entry (ang. wpis inicjujący/domyślny) (patrz rysunek) i uruchamianie obrazu dysku określonego we wpisie.
   
   Funkcja INT19 dla pojedynczego obrazu "nie wie" nic o wielokrotnych obrazach ani też o ich możliwych wpisach w Booting Catalog.

2. Funkcja INT19 dla obrazów wielokrotnych. Wykonywane są następujące czynności:
   • Uzyskiwanie dostępu do Booting Catalog w nagłówku płyty CD (patrz rysunek poniżej),
   • Sprawdzanie obecności obrazu startowego na płycie CD,
   • Uruchomienie systemu albo na podstawie Initial/Deafult Entry (patrz rysunek) albo z innych obrazów wymienionych w tzw. Section Headers (ang. nagłówki sekcji) i Section Entries (ang. wpisy sekcji), które to następują po Initial/Deafult Entry. Wybór konkretnego obrazu zależy od tzw. Selection Criteria (ang. kryteria wyboru) określonych ewentualnie przez nas.

   
   

   Rysunek 1. Trzy typy konfiguracji CD-ROM

   

   
   • Konfiguracja Normal CD-ROM czyli standardowy CD-ROM nie jest bootowalna. Używa Root Directory (ang. katalog główny) i sterowników CD-ROM do uzyskania dostępu do zawartości płyty,
   • Konfiguracja Single Boot-Image czyli BIOS z możliwością uruchomienia pojedynczego obrazu startowego odczytuje Initial/Deafult Entry, aby uzyskać dostęp do pojedynczego obrazu dysku startowego. Po załadowaniu systemu operacyjnego, może on powrócić do standardowych sterowników CD-ROM i katalogu głównego w celu dostępu do obrazów na CD-ROMie,
   • Konfiguracja Multiple Boot-Image BIOS z możliwością uruchomienia wielokrotnych obrazów startowych odczytuje jeden z numerów z listy bootowalnych obrazów dysków, określonych w Booting Catalog. Po załadowaniu systemu operacyjnego, może on mieć dostęp do innych pozycji w obrazie płyty CD wykorzystując standardowe wywołania funkcji INT13 albo też powrócić do normalnej metody dostępu do zawartości płyty CD, używając sterowników CD-ROMu i katalogu głównego.

   
   

   Tyle wybrałem dla Was ze specyfikacji El Torito. Oczywiście jest ona znacznie obszerniejsza, ale dla nas - w celach zapoznawczych - najważniejsze są chyba tylko te powyższe informacje. Zamieszczam też pełną specyfikację w pliku PDF (język angielski).